Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Pretty self-explanatory
sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Tue Nov 29, 2011 1:21 am

Just got an email that Elvis And The Imposters will come to Belgium again on May 30, 2012.
They play the Ancienne Belgique in Brussels.
Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.

sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Tue Nov 29, 2011 2:31 pm

Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.

User avatar
And No Coffee Table
Posts: 2766
Joined: Thu Aug 21, 2003 2:57 pm

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby And No Coffee Table » Tue Nov 29, 2011 4:01 pm

Is this in addition to the May 31 show at the same venue? Or is it a new date for that show?

reviR
Posts: 21
Joined: Wed Apr 04, 2007 2:54 am
Location: that we cannot disclose

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby reviR » Tue Nov 29, 2011 4:25 pm

Looks like a Spinning Songbook show will precede the rearranged solo show - might have to spend a few days in Brussels - No hardship!

sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Tue Nov 29, 2011 4:31 pm

And No Coffee Table wrote:Is this in addition to the May 31 show at the same venue? Or is it a new date for that show?

The Spinning Songbook Show is at the Ancienne Belgique on May 30.
The rearranged solo show is at the Cirque Royal on May 31.
Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.

sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Mon Feb 06, 2012 1:21 pm

Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.


User avatar
And No Coffee Table
Posts: 2766
Joined: Thu Aug 21, 2003 2:57 pm

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby And No Coffee Table » Wed May 30, 2012 5:06 pm

Pics: http://www.indiestyle.be/live/foto-s-en ... um=twitter

Twitter says "Purple Rain" and the "Happy" jackpot were played.

sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Wed May 30, 2012 5:36 pm

Great show! The Spinning Songbook is indeed brilliant.
Highlights were:
    the first two spins: Beyond Belief and Almost Blue (Imperial Bedroom!)
    Dr. Watson, I Presume (remembering Doc)
    Clubland followed by Stella Hurt
    Cry Cry Cry followed by Good Year For The Roses

Setlist will follow tomorrow.
Last edited by sweetest punch on Thu May 31, 2012 3:48 am, edited 2 times in total.
Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.

Azmuda
Posts: 823
Joined: Mon Aug 22, 2011 11:49 am

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby Azmuda » Wed May 30, 2012 7:58 pm


Azmuda
Posts: 823
Joined: Mon Aug 22, 2011 11:49 am

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby Azmuda » Wed May 30, 2012 9:27 pm


User avatar
docinwestchester
Posts: 2071
Joined: Thu Apr 08, 2010 7:58 pm
Location: Westchester County, NY

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby docinwestchester » Wed May 30, 2012 10:10 pm



The audio quality on those clips is unbelievably pristine. Almost sounds like a soundboard source.

sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Thu May 31, 2012 3:46 am

Elvis Costello & The Imposters
Brussels, Belgium
May 30th, 2012

Overture - featuring the former Mother Superior of Our Lady of Perpetual Torment, Dixie De La Fontaine

I Hope You're Happy Now
Heart Of The City
Mystery Dance
Uncomplicated
Radio Radio

The Spectacular Spinning Songbook

Beyond Belief - Spin 1

Almost Blue - Spin 2

"Beauty Or Beast" Jackpot - Spin 3

All This Useless Beauty
Monkey To Man

Watching The Detectives vs Hoover Factory - Spin 4

Watching The Detectives/Help Me - Unanimous Decision

Clubland - Spin 5

Stella Hurt - IMPROMPTU

Cash - Spin 6

Cry Cry Cry

Good Year For The Roses - IMPROMPTU

The Hammer Of Songs

Alison

Everyday I Write The Book - IMPROMPTU

Purple Rain - IMPROMPTU

Interlude

A Slow Drag With Josephine - Napoleon Solo

Jimmie Standing In The Rain - Napoleon Solo

Dr. Watson I Presume - Napoleon Solo - For Doc Watson and His Family

Indoor Fireworks - with the Imposters

Finale

"Time" Jackpot - Spin 7

Strict Time
Out Of Time

"Happy" - Jackpot - Spin 8 - Napoleon's Command

I Can't Stand Up For Falling Down

High Fidelity

Oliver's Army

Pump It Up

Peace, Love and Understanding

I Want You
Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.

Azmuda
Posts: 823
Joined: Mon Aug 22, 2011 11:49 am

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby Azmuda » Thu May 31, 2012 3:46 pm


Azmuda
Posts: 823
Joined: Mon Aug 22, 2011 11:49 am

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby Azmuda » Thu May 31, 2012 7:42 pm

I Hope You're Happy Now / Heart Of The City / Mystery Dance / Uncomplicated / Radio, Radio -- http://www.youtube.com/watch?v=zoWZYsxu7po
Beyond Belief -- http://www.youtube.com/watch?v=B4y6wvXWIS4
Almost Blue -- http://www.youtube.com/watch?v=ikmpNuOpqko

Azmuda wrote:I Want You (different angle) http://www.youtube.com/watch?v=IWkVz3SndIE


Azmuda
Posts: 823
Joined: Mon Aug 22, 2011 11:49 am

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby Azmuda » Fri Jun 01, 2012 7:33 am

Clubland / Stella Hurt -- http://www.youtube.com/watch?v=5qeIK-o7_8Y
Cry, Cry, Cry / Good Year For The Roses -- http://www.youtube.com/watch?v=7uP4V9861YI
Alison / Everyday I Write The Book / Purple Rain -- http://www.youtube.com/watch?v=8ht8zFkF328
A Slow Drag With Josephine / Jimmie Standing In The Rain -- http://www.youtube.com/watch?v=WydHsPivceY

I Hope You're Happy Now / Heart Of The City / Mystery Dance / Uncomplicated / Radio, Radio -- http://www.youtube.com/watch?v=zoWZYsxu7po
Beyond Belief -- http://www.youtube.com/watch?v=B4y6wvXWIS4
Almost Blue -- http://www.youtube.com/watch?v=ikmpNuOpqko


sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Fri Jun 01, 2012 10:49 am

This is a review from both Belgian concerts: http://www.demorgen.be/dm/nl/1011/Conce ... lvis.dhtml

Elvis Costello in Brussel: Van Circus Costello tot Eenzame Elvis ****

Dat Elvis Costello zich niet voor één gat laat vangen is bekend, maar de twee uitverkochte optredens die de gebrilde singer/songwriter de voorbije dagen afwerkte in de Ancienne Belgique en het Koninklijk Circus konden niet meer van elkaar verschillen.

Elvis Costello heeft meer dan dertig cd's achter zijn naam staan en zowat elk genre beoefend. Hij begon zijn carrière halverwege de jaren zeventig in de Londense pubscene, werd later één van de meest prominente figuren uit de Britse punk, en bouwde nadien een repertoire uit waarbij zowel country, soul, jazz, opera als klassiek aan bod kwamen. Daarnaast acteerde de man die eigenlijk Declan MacManus heet occasioneel, en de laatste jaren is hij op de koop toe een begenadigd talkshowhost geworden.

Dat laatste kwam woensdagavond uitstekend van pas in de Anciene Belgique, waar hij samen met The Imposters neerstreek voor een opvoering van The Spectacular Spinning Songbook, een concept waar Costello vorig jaar ook al mee door de Verenigde Staten tourde. Het idee is simpel: er staat een groot rad op het podium waarop songtitels en thema's staan vermeld. Costello's assistente -een hormonenspiegelverstorend Russisch type- pikt willekeurig mensen uit het publiek die eraan mogen draaien, en zo de setlist van de avond bepalen. Vervolgens worden ze -niet zelden onder lichte dwang- naar een kooi geleid waar ze ten behoeve van ons aller vermaak een dansje moeten plegen, daarbij geholpen door een wulpse professional wiens botten zowat van elastiek lijken.

Tussendoor kroop Costello woensdag in de huid van zijn sardonische alter ego Napoleon Dynamite en ontpopte hij zich als een circusdirecteur die -met hoge hoed en stok- de menigte entertainde. Om eerlijk te zijn: in wezen verschilde de set niet zoveel van een regulier optreden met The Imposters, maar de ingenieuwe verpakking zorgde ervoor dat de show al van bij de eerste noot een feestje werd. De band speelde strak en raasde tegen een onstuimig tempo door classics als 'I Hope You're Happy Now', 'Radio Radio' en 'Mystery Dance'

Tussendoor draaide de schuchtere Lana het intimistsche 'Almost Blue' op de setlist, en kreeg de ravissante Joke 'Clubland' op het programma. Nu, af en toe werd er wel eens vals gespeeld. Het obscure 'Hooverville' werd twee keer gedraaid maar niet gespeeld, en er was een bel die, mits kundig bewerkt met een hamer, een wildcard opleverde. Zo kwam op verzoek ook 'Alison' langs, ook al stopte het rad geen enkele keer bij dat nummer.

Costello maakte tot twee keer toe een wandeling in de zaal, bouwde een solomoment in om ook wat nieuw werk aan te prijzen -ondermeer het aan de zopas overleden Doc Watson opgedragen 'Dr. Watson, I Presume'. Maar na gesmaakte covers van Prince ('Purple Rain') en Johnny Cash ('Cry, Cry, Cry') werden in de laatste rechte lijn de hits toch weer uitgestrooid alsof het confetti betrof, met 'Oliver's Army', 'Indoor Fireworks', 'Pump It Up' en het als altijd bloedstollende 'I Want You' als apotheose.

Waar het optreden in de Ancienne Belgique eigenlijk één grote give the people what they want-show was, werd het soloconcert de dag nadien in het Koninklijk Circus er eentje voor de fijnproevers. Met veel minder voor de hand liggend werk, en een royale greep uit het National Ransom, zijn jongste cd. Geen erg, want die songs kwamen live buitengewoon goed uit de verf, met het intimistische 'Jimmie Stading In The Rain' en 'Bullets For The New Born King' als verrassende uitschieters.

Costello is naast een fabuleuze songchrijver ook een meesterlijk verteller, die er bijgevolg geen moeite mee had om het publiek in zijn eentje twee uur en drie kwartier op het puntje van de stoel te houden. Hij switchte tussen akoestische en electrische gitaar, week regelmatig af van de vooropgestelde setlist -zijn cover van Aznavour's 'She' was er eentje waar de krop bij in de keel kroop- en speelde op piano 'For More Tears', een uitstekend nieuw nummer dat nog niet eens is opgenomen.

Tijdens de bisronde stapte bij wijze van verrassing Costello's vaste pianist Steve Nieve het podium op, en hun sobere, half geïmproviseerde uitvoering van 'I Want You' -één van de weinige overlappingen met de set de dag voordien- was opnieuw een schot in de roos. Met het van Nick Lowe geleende '(What's So Funny About) Peace, Love And Understanding' - de traditionele uitsmijter- zat het erop. Twee keer Costello, twee keer anders, twee keer een uitstekend concert. Zoals het een echte Elvis betaamd.

Google-translation:

Elvis Costello in Brussels: From Circus to Lonesome Elvis Costello ****

Elvis Costello is not possible to collect a hole is known, but the two sold out performances, the bespectacled singer / songwriter in recent days and polishes at the Ancienne Belgique and the Royal Circus could not be more different.

Elvis Costello has over thirty CDs to his name and just about every genre practiced. He began his career in the mid seventies in London pubscene, later became one of the most prominent figures from the British punk, and later built a repertoire from which both country, soul, jazz, opera and classical were addressed.

In addition, the man who actually acted Declan MacManus called occasionally, and in recent years, he is the bargain become a gifted talk show host.This last Wednesday was very handy in the Anciene Belgique, where he and The Imposters descended for a performance of The Spectacular Spinning Songbook, a concept that Costello last year even though it toured the United States. The idea is simple: there is a big wheel on the stage on which song titles and topics are listed. Costello's assistant, a hormone-disruptive mirror Russian type up random people in the audience that it may move, and thus determine the setlist of the evening. Then they are often under light-forced into a cage where she led for a dance to entertain us all commit, aided by a lascivious professional whose bones seem almost elastic.

Meanwhile crept Costello Wednesday in the skin of his sardonic alter ego Napoleon Dynamite and he emerged as a circus director with high-hat and stick the crowd entertained. To be honest: in essence, the set is not much different from a regular gig with The Imposters, but hold the new packaging made sure the show right from the first note was a party. The band played tight and raged against a fierce pace classics like 'I Hope You're Happy Now, "" Radio Radio "and" Mystery Dance "

In between the timid Lana turned the intimistsche "Almost Blue" on the setlist, and was ravishing Joke 'Clubland' on the program. Now, occasionally there was ever cheated. The obscure "Hoover Ville 'was run twice but not played, and there was a bubble that provided reproductive worked with a hammer, yielded a wildcard. So come on request 'Alison' along, even stopped the wheel any time at that number.

Costello made twice a walk in the hall, built a solo moment to some new work for the prices-including the recently deceased Doc Watson dedicated 'Dr. Watson, I presume. " But after well-received covers of Prince ("Purple Rain") and Johnny Cash ("Cry, Cry, Cry") were in the final straight hits yet again scattered like the confetti was concerned with "Oliver's Army ',' Indoor Fireworks' , "Pump It Up 'and as always thrilling' I Want You" as a finale.

Where the concert in the Ancienne Belgique actually give the people a great show What They Want, was the solo concert the next day at the Royal Circus one for the connoisseur. With much less obvious at work and a generous selection from the National Ransom, his latest CD. No problem, because those songs were very well live up to its promise, with the intimate "Jimmie Stading In The Rain" and "Bullets For The New Born King" as surprising outliers.

Costello is a fabulous addition songchrijver also a masterful storyteller, who therefore had no difficulty to the public on his own two hours and three quarters on the edge of the chair to keep. He switched between acoustic and electric guitar, week regularly on the set setlist, his cover of Aznavour's 'She was one where the crop in the throat crawled and played on the piano' For More Tears ", an excellent new song not even included.

During the bisronde got as a surprise Costello pianist Steve Nieve on stage, and their austere, semi-improvised version of 'I Want You "-one of the few overlaps with the set the day before, was again a hit . With Nick Lowe borrowed '(What's So Funny About) Peace, Love And Understanding "- the traditional bouncer, was it out. Twice Costello, two different times, twice an excellent concert. As befits a true Elvis.


From Ancienne Belgique:
Image

Image

Image

Image

Image

Image

Image


From Koninklijk Circus:

Image

Image

Image

Image
Last edited by sweetest punch on Fri Jun 01, 2012 11:05 am, edited 1 time in total.
Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.

sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Fri Jun 01, 2012 11:04 am

Another rave review: http://focus.knack.be/entertainment/muz ... 056173.htm

Elvis Costello & The Imposters @ AB: Verrassend & pakkend


Wat doet een artiest, die al ruim 35 jaar meedraait, om tijdens lange tournees de routine tegen te gaan? Simpel: Elvis Costello, vroeger blijkbaar een fervente kijker van het tv-programma ‘Rad van Fortuin’, laat tijdens zijn huidige Revolver Tour gewoon het lot beslissen hoe de setlist er uitziet.

Costello heeft altijd al een hekel gehad aan voorspelbaarheid. Alleen: speel je nieuwe of obscure songs, dan gaat een deel van het publiek ontevreden naar huis. Speel je je hits, dan wordt je door het avontuurlijk ingestelde deel van je toeschouwers gemakzucht verweten. Om het voor iedereen leuk en spannend te houden, dien je dus wat anders te verzinnen. En met zijn ‘Spectacular Spinning Songbook’ kwam de 57-jarige zanger nu ook in de AB bewijzen dat er, deep down, een soort Walter Capiau in hem schuilt.

Het concept is even eenvoudig als geniaal: op het podium staat een reuzenrad opgesteld, met gekleurde vakjes waarin songtitels of thema’s worden aangegeven. Om de haverklap mag iemand uit het publiek dat ‘wheel of fortune’ een fikse draai komen geven en verbindt Elvis Costello er zich toe de song te spelen die, wanneer het rad stilvalt, door een pijl wordt aangewezen. Aangezien op de shortlist zowel klassiekers uit zijn lange, gevarieerde carrière als minder bekende nummers, obscure b-kantjes en verrassende covers prijken, is de opbouw van ieder concert per definitie verschillend. Verrassingen gegarandeerd dus, zonder dat het amusementsgehalte er ook maar één moment onder lijdt.

Costello is niet alleen een begenadigd songschrijver, hij is ook een rasentertainer die nooit om een gevatte one-liner verlegen zit en perfect weet hoe hij zijn fans moet bespelen. In een ander tijdperk had hij een vaudeville-artiest kunnen zijn, maar in de AB ontpopte zijn alter ego, Napoleon Dynamite, zich als een vlotte showbizpresentator die de uit het publiek geplukte raddraaiers, meestal goed ogende vrouwen, meteen op hun gemak stelde. De openingsnummers van het concert, die tegen een hoog tempo werden afgevuurd, kwamen overeen met die van de dit jaar verschenen cd ‘The Return of the Spectacular Spinning Songbook!!!’. Elvis Costello & The Imposters, bijna allemaal met hoed en uitgedost in een driedelig maatpak, speelden strak en energiek en vooral de vindingrijke toetsenpartijen van Steve Nieve deden je mond regelmatig openvallen van verbazing. In stuiterende uptemponummers als ‘Mystery Dance’, ‘Radio Radio’, ‘Uncomplicted’, ‘High Fidelity’ en ‘Pump It Up’ grensden zijn interventies aan pure tovenarij.

Op het podium bevond zich niet alleen een society lounge met bar waar de ‘wheelspinners’ even met een drankje konden verpozen, maar ook een ‘Hostage-To-Fortune Go-Go Cage’, een soort kooi waar de vrouwelijke vrijwilligers geacht werden een karakterdansje ten beste te geven. “Niet dat ik je zenuwachtig wil maken, maar het hangt helemaal van jou af of de mensen in de zaal zich de komende vijf minuten zullen amuseren of te pletter vervelen”, monkelde Costello, waarna de aangesproken dame hem een prachtige, naar Chet Baker neigende vertolking van ‘Almost Blue’ oplegde. Soms zorgde het rad voor een dilemma: ‘Hoover Factory’ of ‘Watching the Detectives’? Het publiek koos voor het laatste. Toen het thema ‘beauty or beast’ uit de bus kwam, leidde dat achtereenvolgens tot de elegante ballad ‘All This Useless Beauty’ en het grofkorrelioge ‘Monkey To Man’. Een meisje dat op een soort kermisattractie met een hamer een belletje aan het rinkelen kreeg, mocht zelf een keuze maken en ging voor ‘Alison’. “Deze show is het laatste democratische bastion in het westelijke halfrond”, kraaide Costello, die er prompt nog wat publieksfavorieten als ‘Everyday I Write the Book’ en ‘Oliver’s Army’ achteraan stuurde.

Voor de gelegenheid stonden ook een heleboel covers op het programmma: van The Beatles (een schuimbekkend ‘Don’t Let Me Down’) tot The Stones (‘Out of Time’), van Prince (‘Purple Rain’) tot Sam & Dave (‘I Can’t Stand Up For Falling Down’) en van Johnny Cash (‘Cry, Cry, Cry’) tot Jerry Chestnutt (‘Good Year For the Roses’). Dit was typisch zo’n optreden waarvan de bisronde net zo lang duurde als de eigenlijke set. Ergens onderweg trakteerde de zanger ook nog op een akoestisch solokwartiertje met recente songs, type ‘Slow Drag With Josephine’ (“Zo klonk rock-’n-roll in Brussel anno 1921”) en ‘Dr Watson, I Presume’, een doorvoelde ode aan de eerder deze week overleden folk- en bluegrassgitarist Doc Watson.

Na tweeënhalf uur zetten Elvis Costello en zijn maats er uiteindelijk een punt achter met een bloedstollende versie van ‘I Want You’, zodat iedereen voldaan huiswaarts toog. Subliem concert van een artiest die, wegens bewezen diensten aan de popmuziek, stilaan een standbeeld verdient.


DA GIG: Elvis Costello & The Imposters in AB, Brussel op 30/5.
IN EEN ZIN: Spannend, amusant, verrassend, pakkend: deze show was alles wat je van een goed popconcert verwacht en méér.
HOOGTEPUNTEN: In een set die uit 29 nummers bestond, veel te veel om op te noemen.
DIEPTEPUNTEN: geen.
BESTE QUOTE was eigenlijk een lang verhaal, over Costello die bij Johnny Cash op bezoek ging en van hem een gesigneerde Sun-single cadeau kreeg. Later bleek dat The Man in Black die ooit aan zijn vrouw had gegeven, bij hun allereerste ontmoeting. June was dus ‘not amused’. Costello: “Ik wilde het plaatje wel teruggeven, maar er stond nu wél ‘To Elvis’ op. En dat zou de mensen toch maar op rare ideeën hebben gebracht.”



DE SETLIST: I Hope You’re Happy Now / Heart of the City / Mystery Dance / Uncomplicated / Radio Radio / Beyond Belief / Almost Blue / All This Useless Beauty / Monkey To Man / Watching the Detectives / Clubland / Don’t Let Me Down / Cry, Cry, Cry / Good Year For the Roses / Alison / Everyday I Write the Book / Purple Rain // Slow Drag With Josephine / Jimmie Standing in the Rain / Dr. Watson, I Presume / Indoor Fireworks / Strict Time / Out of Time / I can’t Stand Up For Falling Down / HIgh Fidelity / Oliver’s Army / Pump It Up / What’s So Funny About Peace, Love and Understanding / I Want You.

Elvis Costello is vanavond nog solo te zien in het Koninklijk Circus in Brussel.


Google-translation:

Elvis Costello & The Imposters @ AB: Surprisingly & catchy

What does an artist who rotates over 35 years, during long tours of the routine to counter? Simple: Elvis Costello, formerly apparently an avid viewer of the TV show "Wheel of Fortune" shows during his current tour Revolver just fate decide how the setlist looks.

Costello has always been a hated predictability. Only, you unlock new songs or obscure, then a part of the public unhappy home. Play your hits, you are the adventurous part of your spectators accused of laziness. In order for everyone to keep fun and exciting, so you need something else to think. And his "Spectacular Spinning Songbook" was the 57-year-old singer now in the AB prove that, deep down, a kind of Walter Capiau in him.

The concept is both simple and ingenious: on stage made a big wheel with colored squares in which song titles or themes are stated. At every turn prohibits anyone from the audience that "wheel of fortune 'come and give a sharp turn and commits himself to the Elvis Costello song to play when the wheel stops, designated by an arrow. Since shortlisted both classics from his long and varied career as a lesser-known songs, obscure B-sides and surprising covers adorn, the structure of each concert is by definition different. Surprises guaranteed so without the entertainment value but also a time suffers.

Costello is not only a gifted songwriter, he is also a rasentertainer never a witty one-liner is shy and knows exactly how his fans should play. In another era he'd be a vaudeville performer, but in the AB revealed his alter ego, Napoleon Dynamite, like a smooth showbiz presenter who the ringleaders plucked from the audience, mostly good-looking women, immediately at ease. The opening song of the concert, which were fired at a high rate were similar to those of this year's album 'The Return of the Spectacular Spinning Songbook! ". Elvis Costello & The Imposters, almost all with hat and dressed in a three-piece suit, played tight and energetic and particularly the inventive keyboards of Steve Nieve regularly did your mouth fall open in amazement. In bouncy uptempo songs like "Mystery Dance," "Radio Radio", "Uncomplicted," "High Fidelity" and "Pump It Up 'interventions are bordered on pure magic.

On stage there was not only a society lounge bar where the 'wheel spinners' just having a drink could relax, but also a 'Hostage-To-Fortune Go-Go Cage', a sort of cage where the female volunteers were considered a character dance at best to give. "Not that I nervously want, but it depends entirely on you or the people in the room over the next five minutes will amuse or crashing bore" monkelde Costello, then the addressed lady him a wonderful, to Chet Baker leaning rendition of "Almost Blue" imposed. Sometimes the wheel caused a dilemma: 'Hoover Factory' or 'Watching the Detectives'? The audience chose the latter. When the theme of beauty or beast from the bus came, led successively to the elegant ballad "All This Useless Beauty and the grofkorrelioge 'Monkey To Man'. A girl on a kind of fairground attraction with a hammer on the bell was ringing, should make a choice and went for 'Alison'. "This show is the last democratic bastion in the western hemisphere," crowed Costello, which prompt some audience favorites like "Everyday I Write the Book" and "Oliver's Army" sent back.

For the occasion were also a lot of covers on the range, this: The Beatles (a foaming 'Do not Let Me Down ") to the Stones (" Out of Time "), Prince (" Purple Rain ") to Sam & Dave ("I Can not Stand Up For Falling Down") and Johnny Cash ("Cry, Cry, Cry") to Jerry Chestnutt (Goodyear For the Roses'). This was a typical act whose bisronde just as long as the actual set. Somewhere along treated the singer also has an acoustic solo fifteen minutes of recent songs, type "Slow Drag With Josephine" ("sound like rock 'n roll in Brussels in the year 1921") and "Dr. Watson, I presume, a felt tribute earlier this week to the deceased folk and bluegrass guitarist Doc Watson.After two and half hours put Elvis Costello and his mates eventually a point behind with a thrilling version of "I Want You ', so everyone went home satisfied. Sublime concert of an artist who, because of service rendered to the pop music, becoming a statue deserves.

DA GIG: Elvis Costello & The Imposters in AB, Brussels on 30/5.
IN A SENTENCE: Exciting, entertaining, surprising, compelling: this show was everything you expect from a good rock concert and more.
HIGHLIGHTS: In a set that consisted of 29 songs, too many to mention.
LOWS: no.
BEST QUOTE was actually a long story about Costello for Johnny Cash went to visit him and a signed Sun-single gift received. Later I learned that The Man in Black ever to his wife had given at their first meeting. June was so 'not amused'. Costello: "I wanted the picture does give back, but there was now" To Elvis' on. And that would be the people yet only strange ideas have brought. "
Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.

sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Fri Jun 01, 2012 11:15 am

Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.

The imposter
Posts: 600
Joined: Tue Oct 21, 2003 4:37 am
Location: Permanent Vacation

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby The imposter » Fri Jun 01, 2012 11:01 pm

I've also been looking forward to reading some more trippy google translations from various European languages on this tour, I wonder how the icelandic translation will read! Bring em on :lol:

User avatar
krm
Posts: 849
Joined: Sun Oct 21, 2007 6:10 am
Location: Sweden Skåne

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby krm » Sat Jun 02, 2012 4:11 am

we will find a few more from the german/denmark/swedish shows :-)

Azmuda
Posts: 823
Joined: Mon Aug 22, 2011 11:49 am

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby Azmuda » Tue Jun 05, 2012 5:24 pm

Beyond Belief -- http://www.youtube.com/watch?v=dFKtH_BP8Ug
Alison -- http://www.youtube.com/watch?v=R2OAyxvM3LQ
Purple Rain -- http://www.youtube.com/watch?v=-HCJXpTErLM

Clubland / Stella Hurt -- http://www.youtube.com/watch?v=5qeIK-o7_8Y
Cry, Cry, Cry / Good Year For The Roses -- http://www.youtube.com/watch?v=7uP4V9861YI
Alison / Everyday I Write The Book / Purple Rain -- http://www.youtube.com/watch?v=8ht8zFkF328
A Slow Drag With Josephine / Jimmie Standing In The Rain -- http://www.youtube.com/watch?v=WydHsPivceY

I Hope You're Happy Now / Heart Of The City / Mystery Dance / Uncomplicated / Radio, Radio -- http://www.youtube.com/watch?v=zoWZYsxu7po
Beyond Belief -- http://www.youtube.com/watch?v=B4y6wvXWIS4
Almost Blue -- http://www.youtube.com/watch?v=ikmpNuOpqko

I Want You (different angle) http://www.youtube.com/watch?v=IWkVz3SndIE

Out Of Time -- http://www.youtube.com/watch?v=_APo31_u3_0
I Want You -- http://www.youtube.com/watch?v=IlHNnpe1VSI
Watching The Detectives / Help Me -- http://www.youtube.com/watch?v=NdIzSpuNDzo

sweetest punch
Posts: 3303
Joined: Sat Apr 03, 2004 5:49 am
Location: Belgium

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby sweetest punch » Tue Jun 12, 2012 4:03 pm

http://www.concertnews.be/recensietonen ... %20Brussel

Heerlijk stukje theater, humor ingebed in een show die volledig de sfeer van de
beginjaren van de rock 'n roll opriep. Elvis Costello spreekt anno 2012 nog steeds tot
de verbeelding. Kinder-en jeugdpsychiater Peter Adriaenssens, programmamaker en
presentator Michiel Devlieger en topacteur Dirk Roofthooft waren maar enkele van
de bekende namen die present tekenden om 2 uur en half Costello and the
Imposters aan het werk te zien. Improviserend praatte ie zijn show - "één van de
laatste democratische bastions van de Westerse wereld“ - aan elkaar. Toeschouwers
mochten aan het rad "the Spectacular Spinning Songbook“ draaien dat besliste welk
nummer gespeeld zou worden. Een hit, een vergeten B-kantje of een cover. “Around
and around she goes, where she stops nobody knows!“
Met een grootse ouverture "featuring the former Mother Superior of Our Lady of
Perpetual Torment, Dixie De La Fontaine“ opende The Imposters en Costello de
avond. De La Fontaine toonde hoe het karakterdansen moest in de
"Hostage-To-Fortune Go-Go Cage“ waar elke vrijwilliger die avond in zou vertoeven
mocht het lot voor een dansbaar nummer kiezen. Werd het een midtemponummer of
ballad, dan werd volledig in de 50's stijl een drankje aangeboden in de "Society
lounge“. Costello, Steve Nieve op toetsen, Pete Thomas op drums en Davey
Faraghar op bas startten aan een ongezien tempo. Heerlijk sarcastisch klonk "I hope
you're happy now“ waar Costello zich op den duur "go to hell“ in liet ontvallen. Als
opener kon dat even tellen.
Lena was de eerste deze avond die aan het rad mocht draaien, en de kooi in mocht
bij "Beyond belief“. Costello had haar gewaarschuwd over de impact van het rad. Als
het een nummer zou worden dat het publiek niet graag hoorde, bedierf ze immers 5
minuten plezier "of the spectators with their upper glasses in the royal circle“ grapte
hij terwijl hij er ineens onderhuids een sneer in meegaf naar alle
concertorganisatoren die muziekliefhebbers uitmelken door ticketprijzen kunstmatig
de hoogte in te jagen met "Golden Circle“, "Early entrance“, en andere van die
verwerpelijke ondemocratische formules.
Marc kwam bij "Almost blue“ uit en wist niet goed wat te doen. Costello raadde hem
toch aan om plaats te nemen in de lounge tenzij ie zin had in een interpretatieve
choreografie. Hilarisch. De doorleefdheid in combinatie met de erg hese stem van
Costello en de toetsen van Nieve maakten dit nummer een van de vele
hoogtepunten uit de set. Erg slim trouwens van Costello om niet de ganse show weg
te geven aan het publiek. Democratie kent zijn grenzen en dus zette ie zijn
Napoleontypetje af en toe aan de kant, wanneer de spanningsboog van het optreden
terug aangespannen mocht worden. Het rad kan immers 5 midtempo songs, ballads
en minder bekende nummers na elkaar tevoorschijn toveren, en dat heeft sowieso
impact op een concert.
Opnieuw een hilarisch moment wanneer een koppel zich op het podium begeeft.
Costello port de erg passieve kerel aan, vertelt bijna heroïsch met een tikkeltje
overdrijving over de man uit Massachusetts die tijdens een optreden zijn kans greep
om zijn lief aan het rad een aanzoek te doen. De jonge geliefde zag dat in de AB niet
zo zitten en klapte helemaal dicht. Costello deed vervolgens er nog een schepje
bovenop: "er zitten behoorlijk wat fucking unhappy songs tussen de nummers die je
kan draaien. " En met "dit zou wel eens je relatie kunnen beschadigen.“ maakte ie
Dit artikel en zijn foto zijn auteursrechtelijk beschermd - kopij enkel bestemd voor persoonlijk gebruik
Herdistributie in eender welke vorm zonder voorafgaand schriftelijk akkoord van de auteur is verboden
This article and its picture is copyrighted - copy for personal use only
No (re)distribution in any way allowed without written permission of the author Pagina 1/3
dat de arme stakker zich nog minder comfortabel op het podium voelde. Of dat nog
niet genoeg was draaide hij "beauty or beast" wat de songs "All this useless beauty“
en "Monkey to man“ opleverde. Met een list kreeg Costello het koppel de kooi in
maar echt dansen en mee in het concept gaan, zat er niet in bij Pete(r). Zonde.
"Watching the detectives vs Hoover factory“ werd twee keer gedraaid. Het publiek
koos unaniem voor het eerste nummer. De tweede keer volgde Costello de raad van
de toeschouwers om Hoover Factory toch niet te spelen, maar opnieuw aan het rad
te draaien.
Een meisje komt op en zegt zwoel dat ze "I want you“ wil horen voor ze aan het rad
draait. Costello geeft laconiek mee dat ie al een partner heeft. "Clubland“ wordt op
gejuich onthaald. Wanneer het rad later bij "Cash“ aanbelandt, heeft ie het over een
gesigneerde plaat die hij van Cash kreeg terwijl het een van de weinige geschenken
was die ie aan June Carter gegeven had. Vrouwlief was er niet blij mee, en de plaat
teruggeven zat er niet in. Na Cry,cry, cry sneed Costello een cover van George
Jones aan: Good year for the roses dat erg goed onthaald werd hoewel niet elke
noot uit de hese en vermoeide stem er helemaal uit kwam.
Een jongedame komt op, en daarvoor verlaat Costello eenmalig de piste van het rad.
De "hammer of songs“ zal bepalen wat er wordt gespeeld. Kan ze met de hamer zo
stevig slaan dat de bel luidt, dan mag het meisje eender welke song kiezen. Haalt ze
het niet dan volgen nummers uit categorieën als "Songs of sneer“ en "de hits van
morgen“. Die laatste categorie kreeg even een woordje extra uitleg mee: "dit zijn
nummers die zó goed zijn dat ik ze zelf nog niet geschreven heb.“ Uiteindelijk haalde
ze de bel en koos de fan voor Alison, dat mooi meegezongen werd door het publiek.
Costello bracht nadat ie Purple Rain gecoverd had, drie nummers solo als "solo
intermission act“ terwijl de andere bandleden hun lamé en lipstick zochten. Zonder
versterking bij momenten toverde ie A slow drag with Josephine uit zijn hoed, waarbij
het publiek het fluiten aankondigde. Met "Jimmie standing in the rain" ging ie nog een
niveau hoger en maakte het publiek er laaiend enthousiast mee. Een eerbetoon aan
de pas gestorven gitarist Doc Watson en zijn familie, bracht ie in "Dr. Watson I
presume“.
In de finaleronde die voorafgegaan werd door "Big Ben“-geluiden, speelden de vier
"Strict Time“ en de Rolling Stonescover Out of time. Het thema waarbij het rad
stilgevallen was, was - u raadt het - tijd. Met een reeks happy songs, en als subliem
hoogtepunt vooral dat ene gekoesterde nummer waar het rad maar niet bij wou
stilstaan - "I want you“ - erg bezield gebracht waarin Costello een rijk scala aan
emoties liet horen van verliefd over wanhopig tot zelfs een tikkeltje kregelig, hij stak
het er samen met zijn muzikanten in, bezorgde ie een subliem slot van een al even
fenomenaal, gevarieerd en entertainend optreden.

Google translation:

Lovely piece of theater, humor embedded in a show full of the atmosphereearly years of rock 'n roll called. Elvis Costello speaks in the year 2012 will continue tothe imagination. Child and adolescent psychiatrist Peter Adriaenssens, program developer andDevlieger presenter Michael and Dirk topacteur Roofthooft were just some ofthe famous names who signed presentable at 2 o'clock and half Costello and theImposters in the work. Improvising he talked his show - "one of thelast bastions of the Western democratic world "- to each other. Spectatorswere at the wheel "the Spectacular Spinning Songbook" run that decided whichnumber would be played. A hit, a forgotten B-side or a cover. "Aroundand around she goes, where she stops nobody knows! "With a grand overture "featuring the former Mother Superior of Our Lady ofPerpetual Torment, Dixie De La Fontaine "opened the Costello and The Impostersevening. De La Fontaine showed how the character had to dance in the"Hostage-To-Go-Go Cage Fortune" where each volunteer would spend that night inwas the fate for a danceable song. Became a midtemponummer orballad, it was completely in the 50's style, offered a drink in the "Societylounge. " Costello, Steve Nieve on keyboards, Pete Thomas on drums and DaveyFaraghar started on bass at an unprecedented pace. Delicious sounded sarcastic "I hopeyou're happy now "where Costello will eventually" go to hell "to let slip. Ifopener that could even count.Lena was the first this evening that the wheel was turning, and the cage wasin "Beyond belief". Costello had warned her about the impact of the wheel. Ifa number would be that the public does not like to hear, because they spoiled 5minutes of pleasure "of the spectators with Their upper-glasses in the royal circle" jokedas he suddenly subcutaneously in a sneer gave allmusic concert organizers who utilize ticket prices by artificiallythe height to hunt with "Golden Circle", "Early entrance" and other suchreprehensible undemocratic formulas.Marc came to "Almost Blue" and did not know what to do. Costello advised himanyway to sit in the lounge unless he fancied an interpretativechoreography. Hilarious. The weathered nature combined with the very hoarse voiceCostello and Nieve were the keys of this song one of the manyhighlights from the set. Very clever way of Costello to not show the whole wayto give to the public. Democracy has its limits and so he put hisNapoleontypetje occasionally on the side, when the tension of the actioncould be brought back. The wheel can indeed 5 midtempo songs, balladsand less known songs conjure up after another, and that has anywayimpact on a concert.Another hilarious moment when a couple goes on the stage.Costello port to the very passive guy says with a touch of almost heroicexaggeration about the man from Massachusetts who took his chance during a performancefor his love of the reels show a propose. The young lover saw in the AIF notso sit down and collapsed completely. Costello then made things worsetop: "there are a lot of fucking unhappy songs between the numbers youcan rotate. "And," This could well damage your relationship. "He madeThis article and photographs are copyright protected - single copy for personal useRedistribution in any form without prior written consent of the author is prohibitedThis article and its picture is copyrighted - copy for personal use onlyNo (re) distribution in any way allowed without written permission of the author Page 1/3that the poor wretch still felt less comfortable on stage. Whether that'swas not enough, he turned "beauty or beast" what the songs "All this useless beauty"and "Monkey to Man" yielded. A list Costello got the couple into the cagebut really dance and go with the concept, was not there when Pete (r). Sin."Watching the Detectives vs. Hoover factory" was run twice. The publicunanimously chose the first song. The second time I went through the Board of CostelloHoover Factory for the spectators not to play, but again at the wheelto run.A girl comes up and says that she sultry "I Want You" wants to hear them for the wheelis running. Costello gives laconically that he already has a partner. "Clubland" isapplause. When the wheel later in "Cash" is reached, ie it has aCash autographed album that he got while one of the few giftswas that he had given to June Carter. Loving wife was not amused, and the platereturn was not there. After Cry, cry, cry cut a cover of George CostelloJones: Good year for the roses that was very well received even though not everynote from the hoarse and tired voice came out completely.A young lady comes in, and before leaving Costello off the slopes of the wheel.The "hammer or songs" will determine what gets played. Can she use the hammer asfirmly strike the bell, then the girl choose any song. She takesnot then follow the tracks from categories like "Songs of sneer" and "the hits oftomorrow ". The latter category was a brief word with extra explanation: "these arenumbers are so good that I have not had written them. "Finally gotthey call and chose the fan for Alison, which was sung beautifully by the public.Costello released after he had Purple Rain retreaded, three solo tunes as "solointermission act "while the other band members looked lame and lipstick. Withoutgain at moments he conjured with Josephine A slow drag from his hat, whichpublicly announced the whistle. With "Jimmie standing in the rain" He'd stillhigher level and made the audience thrilled with it. A tribute tothe recently deceased guitarist Doc Watson and his family, he brought in "Dr. Watson Ipresume ".In the final round which was preceded by "Big Ben" sounds, played the four"Strict Time" and the Rolling Stones Cover Out of time. The theme in which the wheelstalled, it was - you guessed it - time. With a series of happy songs, and as sublimehighlight especially that one cherished number where the wheel but not wantedpause - "I Want You" - very animated when Costello brought a wealth ofemotions had heard about desperate love and even a little peevishly, he putit together with his musicians, he gave a sublime end of an equallyphenomenal, varied and entertaining performance.
Since you put me down, it seems i've been very gloomy. You may laugh but pretty girls look right through me.

User avatar
Man out of Time
Posts: 1089
Joined: Fri Jul 06, 2007 8:15 am
Location: Belgium / West Midlands
Contact:

Re: Elvis & Imposters, Brussels (Belgium), May 30, 2012

Postby Man out of Time » Sun Dec 27, 2015 3:30 pm

Review (in Dutch) at website: DaMusic.be

Elvis Costello’s Spectacular Spinning Songbook
Persoonlijke airconditioning


29 Mei 2012 - Ancienne Belgique, Brussel

Grappig eigenlijk dat je in een bepaalde krant kunt lezen dat Elvis Costello al jaren niks relevants meer heeft uitgebracht. Want wat ons betreft heeft die krant zijn laatste studioplaat (‘National Ransom’) en zijn album met Allen Toussaint (‘The River In Reverse’) over het hoofd gezien. Maar eigenlijk liet dit iedereen tot de laatste man ijskoud daar in die bloedhete Ancienne Belgique. Want Elvis Costello’s spectacular spinning songbook was zo veel meer dan een opsomming van “hitjes”.

De Mens deed het hem ooit voor, maar Elvis Costello’s wiel zag er zo veel impressionanter uit. De hele zaal werd ingenomen door dat kleurrijke, met bonte lichtjes afgeboorde rad. En hij bekende nog meer kleur: de achtergrond werd namelijk ingenomen door een gigantisch testbeeld. Aan beide zijkanten van het podium stonden bovendien nog meer attributen, die tijdens de show hun nut zouden bewijzen.

Laat ons duidelijk zijn, voor u zich gaat afvragen of dit nu een concert dan wel een rariteitenkabinet werd: het was de muziek waarrond deze show draaide. En Declan Patrick Aloysius McManus illustreerde dat al meteen door een vijftal songs zonder verder commentaar op het publiek af te vuren. Een nummer als Uncomplicated is dan één grote uitnodiging om te gaan jammen, hetgeen Costello met zichtbaar plezier deed.

Het mooie aan het repertoire van de man is dat iedereen wel zijn eigen favoriet heeft. Je zag altijd wel ergens iemand in de zaal uit de bol gaan als de eerste tonen van een song werden ingezet of zich de haren uittrekken als het rad net zijn of haar favoriet oversloeg. Maar Costello zorgde er toch netjes voor dat, zelfs al viel je voorkeursong niet mooi in het selectiegaatje, ook dan de publieksfavorieten wel aan bod kwamen. En de covers - Purple Rain, Cry Cry Cry (Johnny Cash) en Out Of Time (Rolling Stones) – kreeg je er als toemaatje bij.

Trouwens, op dat rad, dat uiteraard door vrijwilligers – al dan niet door de frontman uit de zaal geplukt – werd aangezwengeld, stonden niet alleen songtitels. Er waren ook ruimere onderwerpen opgeprikt. Toen de ratel bijvoorbeeld stilviel op “Beauty or beast?” diste hij schitterende versies van achtereenvolgens All This Useless Beauty en Monkey To Man op. Zo bleef het steeds spannend en onvoorspelbaar.

O ja, die andere attributen nog. In de gogo cage mocht een danseres in glitterpakje uit de bol gaan op de eerste paar songs om dan plaats te maken voor de aanvankelijk verbouwereerde en uiteraard vrouwelijke zwengelaars, die onder zachte dwang de kooi werden ingeloodst. De heren gaven er duidelijk de voorkeur aan om zich met een drankje iets meer op de achtergrond te houden.

Wie met “The Hammer of Songs” – u kent vast wel het klassieke krachtspelletje van de lokale kermis – tot aan de bel raakte, mocht zijn lievelingsnummer van het rad kiezen, hetgeen in dit geval Allison opleverde.

Waar het eerste deel van het optreden met band werd gespeeld, kwam McManus na een korte pauze – zijn driedelige grijze pak had intussen al grote, donkergrijze zweetranden gekregen – alleen het podium op voor enkele minder voor de hand liggende songs als het recente Slow Drag To Josephine en zijn persoonlijke ode aan de net overleden Doc Watson Doctor Watson, I Presume.

Maar uiteindelijk viel de band terug in bij Indoor Fireworks om dan nog een divers einde aan het inmiddels al ruim twee uur durende optreden te breien met spannende en gespierde versies van onder meer Pump It Up.

Logisch dat het concert werd afgesloten met absolute favoriet I Want You, dat al de hele tijd vanuit het publiek werd geroepen en gevraagd. Door de stem in één van beide boxen iets te vertragen, kreeg het nummer nog meer diepgang.

Om af te sluiten met een torenhoog cliché kunnen we niet anders dan dit het concert van het jaar noemen. Even opteerden we zelfs om de man onder de arm te nemen en hem te gebruiken als onze persoonlijke airconditioning want voor dit soort kippenvel willen wij graag het nodige zweet laten.


31 Mei 2012 Patrick Van Gestel

Or in "English" via Google translate

"Elvis Costello Spectacular Spinning Songbook
Personal air conditioning


Funny actually that you can read in one newspaper that Elvis Costello for years nothing more of substance delivered. For what concerns us is that newspaper his last studio album ("National Ransom") and his album with Allen Toussaint ("The River In Reverse ') overlooked. But actually allowed this all to the last man freezing there in the sweltering Ancienne Belgique. Because Elvis Costello's spectacular spinning songbook was so much more than a list of "little hits."

Man ever did for him, but Elvis Costello's wheel looked so much impressionanter out. The whole room was occupied by the colorful, with colored lights bordered wheel. And he knew more color, the background was in fact occupied by a gigantic test image. On both sides of the podium also were other attributes that would prove useful during the show.

Let us be clear, before you begin to wonder whether it's a concert, so this became a freak show: it was the music around which the show revolved. And Declan Patrick Aloysius McManus illustrated that immediately by five songs without further commentary on the public firing. A song like Uncomplicated is one big invitation to jamming, which did Costello with visible pleasure.

The beauty of the repertoire of the man is that everyone has their own favorite. You always saw somewhere somebody in the audience will be thrilled when the first notes of a song were deployed or are pulling the hair as the wheel as his or her favorite skipped. But Costello still neatly made sure that even if your preferred song was not pretty in the selection hole, even then the audience favorites however were addressed. And covers - Purple Rain, Cry Cry Cry (Johnny Cash) and Out Of Time (Rolling Stones) - you got it as a bonus at.

Besides, at that wheel, which of course by volunteers - whether or not picked by the frontman from the audience - was driven not only stood song titles. There were also pinned broader issues. When the ratchet example, fell silent on "Beauty or beast?" He dished dazzling versions of All This Useless Beauty consecutively and Monkey To Man. It remained always exciting and unpredictable.

Oh yes, those other attributes yet. In the go-go cage as a dancer in glitter pack going crazy on the first few songs to make way for the initially bewildered and obviously female crank conditioners, were pressed guides the cage under gentle pressure. The guys gave it clearly prefers to stick with one drink a little more in the background.

Who with "The Hammer of Songs" - you probably know the classic strength of the local fair game - got to the bell, could choose his favorite song of the wheel, which resulted in this case, Allison.

Where the first part was played by the gig with band, McManus came after a short break - his three-piece gray suit had meanwhile already large, dark gray got sweat edges - only on stage for some less obvious songs like the recent Slow Drag To Josephine and his personal tribute to the recently deceased Doc Watson Doctor Watson, I Presume.

But ultimately, the band fell in with Indoor Fireworks to then knit a different end to the already more than two-hour show with exciting and muscular versions include Pump It Up.

Logical that the concert ended with absolute favorite I Want You, which all along from the audience was called and asked. Through the voice of one of the two boxes to slow slightly, the number was even more depth.

To conclude with a towering cliché, we can not but call this the concert of the year. Even as we opted to take the man under the arm and use it as our personal conditioning because this kind goosebumps we would like to make the necessary sweat."

MOOT


Return to “Elvis Costello General Discussion”

Who is online

Users browsing this forum: Bing [Bot], verbal gymnastics and 32 guests